Biografia
Żołnierz, dramaturg, poeta — życie Bronisława Przyłuskiego w ośmiu rozdziałach.
Siemierz i młodość
Urodzony 9 lutego 1905 roku w Siemierzu (pow. Tomaszów Lubelski). Zubożały szlachcic herbu Lubicz. Po ukończeniu korpusu kadetów we Lwowie studiował w oficerskiej szkole artylerii w Toruniu.
Wojsko i debiut poetycki
Oficer służby czynnej w Poznaniu (1925–1932), potem wykładowca toruńskiej szkoły oficerskiej. Członek-założyciel grupy poetyckiej „Prom”. Debiutancki tom Badyle (1932), następnie Dalekie łąki (1935). Ogłaszał wiersze w „Ateneum”, „Skamandrze”, „Zecie” i „Okolicy Poetów”.
Kampania wrześniowa
Żołnierz kampanii wrześniowej, walczył pod bezpośrednim dowództwem gen. Kmicic-Skrzyńskiego (Brygada Podlaska) w ramach samodzielnej grupy operacyjnej „Polesie” gen. Kleeberga. Walczył pod Dmochami, Michałkami, Domanowem, w okolicy Kocka i Stoczka. Odznaczony Krzyżem Srebrnym orderu Virtuti Militari V klasy.
Oflag VII A w Murnau
Wzięty do niewoli 6 października 1939 pod Kockiem, wywieziony do oflagu VII A w Murnau w górnej Bawarii. Współtworzył teatr obozowy wraz z Leonem Schillerem. Pisał libretta operetkowe i skecze do widowisk muzycznych, przerabiał repertuar klasyczny. Stał się aktorem, zaczął pisać dramaty misteryjne. Wyzwolenie obozu przerwało zaawansowane próby do premiery Hioba Przyłuskiego w reżyserii Schillera.
II Korpus i droga do Anglii
Po wyzwoleniu obozu w Murnau dołączył do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Przybył do Anglii, gdzie miał zamieszkać do końca życia.
Londyn — teatr, praca, poezja
Wyruszał w objazdy teatralne, grał na dalekich prowincjach (m.in. w „Oberzyście” Goldoniego). Pracował jako tragarz w hotelu Grosvenor House, w londyńskim metrze (Willesden Green), szorował posadzki, obierał kartofle. Potem jako terapeuta w szpitalu psychiatrycznym Mabledon Park — tam odbyła się prapremiera Pastorałki Małoszowskiej. W tych trudnych warunkach wciąż pisał. Ukazały się: Obrona mgieł (1949), Akord (1951), Strofy o malarstwie (1953), Uprosiłem ciemności (1957). Nagroda Katolickiego Ośrodka Wydawniczego Veritas (1950), Nagroda Poetycka Wiadomości (1951).
Radio Wolna Europa, Monachium
Do RWE trafił dzięki wygranej w konkursie literackim rozgłośni w 1953 r. (pod pseudonimem Jan Siemiesz — od rodzinnego Siemierza). Zastępował Romana Palestra w nadzorze nad realizacją słuchowisk. Prowadził audycje z cyklów „Wiadomości kulturalne” i „Kwadrans poetycki”. W tym okresie ukazał się tom wierszy Listy z pustego domu (1964).
Ostatnie lata
Powrót do Londynu (1970). Nadal czynny w życiu polskiego emigracyjnego środowiska, zajął się głównie pracą literacką. Tłumaczył m.in. Rainera Marię Rilkego. Laureat Nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (1968, 1972) i Nagrody Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1976). Zmarł na astmę 11 kwietnia 1980 roku w Londynie. Pochowany na cmentarzu Putney Vale Cemetery (kwatera T, grób 81). Pośmiertnie ukazały się Dramaty (Londyn, 1985). Wiersze zebrane wydano w setną rocznicę urodzin (Kraków, Arcana, 2005).