Blask

Blask nam usta pobielił

Zabłąkany przy watrze;

Myśmy po to oniemieli,

By patrzeć

Oczami na kochanie,

Co się po nas kołysze.

Tylko jednym wpatrywaniem

Wszystko chcemy usłyszeć.

Błądzą oczy po dłoniach,

Rzęsnych pieszczot spragnione.

Krew nam wije na skroniach

Z rozkochania koronę.

Toną oczy w źrenicach,

Pożar serca przepala,

Aż świerszcz w jarych pszenicach

Dla nas dwojga oszalał.

Strzyże nuty swywolne,

Gra skrzydłami w wieczorze,

Rozkołysał kwiaty polne

I odurzył zboże.