Dawny bez

Zaśmiecone podwórze

Chlew bydlęcy, stodoła

I obejście nieduże

Ogrodzone dokoła.

W południowym ukropie,

Na pocierce u studni,

Międli baba konopie

Coraz ciężej i trudniej.

W głowie sny — dalekie czasy:

Czarny bez tuż za stodołą,

Oj, wesoło było, wesoło!

Organki, całowanki, hałasy.

Niejeden zawalidroga i tancerz,

Co dziewuchy wywabiał za błonie,

Gniótł paciorki sołtysowej Hance,

To się nie śmiał uwinąć koło niej.

A teraz deska trzaskająca

I konopiasty, szorstki wałek

I prawa ręka konająca

I plecy, plecy obolałe.

Męczone włókno i paździerze

Skruszałe, poterane i suche,

Zły dreszcz pod sukiennym szkaplerzem

I śmierć uparta nad uchem.