Lilie

Srebro wodą lśni,

Z księżycem utopione.

Wiatr szelestem drwi,

Marszczy zwiewne brwi

Zielone

Na jeziorze dalekim.

I topią się z badylami promienie;

Giną w nurcie zamówione kamienie.

Z dna zielenią wyrasta

Topielica trzynasta

Lilia —

Po nią płyniemy nocą,

Po jeziorze migocąc,

To samopas, to ławą,

W lewo za nią i w prawo —

Byle tylko dopłynąć,

Zimne wiry ominąć,

Nim wstaną zorze.

Usta lilij wynaleźć

W zdobywania upale

Przestać miarkować,

Przyhołubić w takt wiewów,

W takt szaleńczych przyśpiewów

I lilię na jeziorze

całować.