Mój dowódca

Galopem w tył, na lewo, odprzodkuj i stój,

stęknęły stalą zamki i pękate jaszcze,

niepozorny człowieczek z lornetką przy oku

jednem słowem rozniecił krwią ziejące paszcze.

Z baterii szybkostrzelnych szlifowanych gardeł

trysnął ognisty ukrop strumieniem szerokim,

niepozorny człowieczek z sercem jak stal twardem

torował krwawą drogę przez wrogie czworoboki.