Noclegi

Noclegi w domu rodzicielskim —

w drewnianych ścianach zapach jabłek,

w izbie gdzie spało się pokotem,

a za oknami kurz niebieski

i nikłe smugi gwiazd upadłych,

i księżyc płaski stał za płotem.

Oddechy czterech śpiących braci,

nawykających wczas do śmierci,

w posłaniach, które słali sami,

a noc wspomina tych, co traci,

psom jeżąc kłak wytartej sierści

między obrożą a uszami.

Wspomina, zanim północ minie

trzaskaniem ław po pustej sieni

i wiewem tchnienia dawno zgasłym

i w tej ponurej, złej godzinie

budzą się bracia przerażeni

nocą, księżycem i snem własnym.

A matka, o tym jakby wiedząc,

boso i w chustce na koszuli,

z sercem ściśniętym do nich leci,

a potem w nogach posłań siedząc,

mówi do synów jak najczulej:

„Nie bójcie się, kochane dzieci”

.I usypiają jak w kołyskach

synkowie w świecie wybujali,

tak jak za młodu — tak jak przedtem,

a matka wraca do ogniska,

gotowa znowu ich ocalić,

stłumionym nieporadnym szeptem.