Wieczór w marszu

z tomu Obrona mgieł (1949)

W skrzypieniu kól i stuku podków,

w chrzęście rzemieni bliskich koniom,

najczulej drżącej struny dotknę

żarliwą szukającą dłonią.

Zakwitną grusze i jabłonie,

z gruzów powstanie cichy dom

i na zielonym, na gazonie

wybuchnie purpurowy klomb.

I dniom dzisiejszym moim wbrew,

na złość, na opak i na przekór

w cieniu znajomych dobrze drzew

nad umajoną siądę rzeką.

W odbite zapatrzony niebo,

gdy szmer po trzcinach wolno gasł,

w kucki z razową pajdą chleba,

tak jakbym karpie w stawie pasł.

Jakbym pasterzył kurkom wodnym,

tabunom żab i stadom szczeżuj,

nartnikom śmigłym, żółwiom chłodnym

i zatopionym dzwonów wieżom.

Przyleciał wiatr na skrzydłach łątek

i brzegom przyniósł smak zachodu,

i zakołysał horyzontem,

zapienił grzywy sinym wodom.