Pieśń VII

Odciążają włoską modę na antyk

„barbarzyńcy” znad dolnego Renu.

Skupiona i kanciasta

własna droga wyrasta —

na motywach architektur, terenu,

nieb zamglonych i pijackich kantyn.

W Brueglu Piotrze, w Van Eyku, w Vermeerze —

prawda przeżyć wyostrzona sztuką,

wyznaczy nowe style

i w rozmachu i w sile

nie ustąpi klasycznym naukom,

wierząc w światło, po prostu i szczerze.

Czy z Vermeera nie urodził się Utrillo.

„Przebacz, Panie, że mnie skusił ten ślad”

.

Bez względu na tworzywo.

Za ogniwem ogniwo —

człowiek spina, łańcuch twórczy od lat,

których liczba sto — tysiące — milion.

Michał Anioł, jak skała samotny.

Jan Bellini genialnie szukający.

Bosch, Stwosz, Diirer czy Cranach,

w fortissimach i pianach

wybiegają jak strzały lecące

ponad muzy wdzięczące się — zalotne.