Pogoda

Cynobrowe kolana,

Andaluzyjskie naparstki

I konie, konie srebrne.

Przypominam sobie od rana

Sylaby z garstki piasku

Wirujące, wstępujące — nie przebrnę.

Nie dobrnę, ścięty wilczym kłem,

Jaskier drobny, pod gałęziami sylab

Na brzegu trawy ubogiej.

Dobry jaskier, pochylam się i milczę

Nad jagodą o ileż milszą

Niż wino żywe, niż ogień.

Oczy natchnę i w smugach słoty

Otworzę się na rosę zimną,

Odsłonię ciało niezdarne.

Czajki powierzę zwinnym lotom,

Płynąc niedzielą dymną,

Policzone dni dłonią zgarnę.

A w dłoni dzień o dzień srebrem brzęknie,

Zadrży płynąca z leszczyn

Kokardą spięta pogoda.