Pozdrowienia

z tomu Obrona mgieł (1949)

Październikiem, chorągwią zgrzebną

pozdrowienia ze ściernisk.

Piórkami, ćwierkaniem rozległem,

ziarnistym wróblim werblem.

Skrzydłem niesfornie czterozlotem

nad westchnieniami z papieru,

słonecznikowym obrotem

z pszczołą u koła steru.

Niebo okwitło pachnącym lnem,

ziemia jabłuszkiem winnem —

Siąść mi i prząść chyba konopny tren —

jak na dłoni — na echu roślinnem.

Bo cóżem jest — cudza piosenka,

trel zagubiony w wielościach,

różdżka w zielonym okienku,

struna rozpięta na gwoździach.