Wstrząsów nam nie brak ni podnieceń

z tomu Poemat nielogiczny (1949)

i wzorów prawie idealnych,

snów poetyckich, ciałopalnych

i alchemicznych recept —

ażeby wznieść Monumentalny

teatr oparty na szesnastej

lekcji, z Wykładów Mickiewicza,

kondygnacyjny, z trzech uwarstwień

Teatr

dla mas, teatr ludu,

proporcjonalny ekstrakt dziejów —

— W amfiteatrze scenę wbuduj

dla Przemienionych Kołodziejów —

i chórem górne pieśni ukuj,

ze skandowanej mowy gburskiej;

chórami zagraj, Późny Wnuku,

mit prasłowiański i mazurski.

Dosyć na dzisiaj szumnych marzeń,

bo pośród teatralnych zdarzeń,

które się dzieją dookoła,

na próżno będę, wzniosły, wołał.

Nigdy bym tak i marzyć nie śmiał,

tylko, że kiedyś, kiedy Leśmian

żył,

tośmy mówili i tak właśnie.

Leśmian miał pisać dramat.